استاندارد سنگ در ایران

استاندارد در سنگ های ساختمانی و تزئینی

در کشورهای مختلف سازمان های دولتی و غیرانتفاعی یا کمیته ها و نهاد های زیادی در زمینه استقرار و تدوین استانداردها  فعالیت می کنند که بسیاری از آن ها مصالح و تجهیزات ساختمانی را از لحاظ مشخصات فنی، ترکیبات و تکنولوژی ساخت مورد بررسی قرار می دهند تا با کاربری و سلامت عمومی در تضاد نباشند.

بدون تردید وضع استاندارد برای محصولات سنگی و صنایع سنگ یک الزام به شمار می رود زیرا موجب توسعه شده و راهکاری جهت حفظ حقوق مصرف کننده ارائه می دهد.

برای نمونه، بدون رعایت استاندارد برای مقاومت در برابر سایش سنگ جهت سنگ فرش پیاده راه، اگر سنگی بسیار نرم در محل های عمومی استفاده گردد، باعث افزایش هزینه تعمیر و نگهداری می شود و هر بار ترمیم آن باعث ایجاد مانع در تردد و مزاحمت در مسیرهای رفت و آمد می شود.

اگر سنگی با مقاومت خمشی زیر استاندارد به عنوان سردر استفاده شود، ممکن است با سقوط ناگهانی موجب آسیب و صدمه گردد.

استانداردهای فعلی که بر صنعت سنگ اجرا می شود بنا بر الزامات هر کشور به صورت جداگانه تدوین و بررسی می شود اما به طور کلی دو موضوع همواری و سمی نبودن در تمام استانداردها رعایت می شود.

رده بندی های مختلفی که بر استاندارد سنگ اعمال می شود به شرح زیر است:

رده بندی از نظر جنس سنگ :

سنگ های رسوبی(ماسه سنگ، تراورتن، دولومیت)

سنگ های دگرگونی (مرمریت، اونیکس، کوارتز)

سنگ های آذرین(گرانیت، بازالت، سیانیت)

طبقه بندی سنگ ها از لحاظ فیزیکی:

  1. گرانیت: سنگ های آذرین درشت، متوسط و ریزدانه که از کوارتز، فلوسپار و میکا با کانی های جانبی تشکیل شده است. دامنه رنگ های آن صورتی ، قرمز، آبی ، سبز ، برنزی ، قهوه ای و سیاه است. گرانیت تحت استاندارد ملی ایران الزامات ASTMC615  یا 5694 را بایستی رعایت کند.
  2. مرمریت: سنگ با تبلور مجدد دگرگون که از کانی های کربناته یا سرپانتین تشکیل شده است که قابلیت ساییده شدن را دارا باشد و گستره وسیعی از رنگ و بافت ا شامل می شود. از مهم ترین خاصیت های فیزیکی آن می توان به قابلیت عبور نور از آن اشاره نمود. مرمر تحت استاندارد ASTM C503  یا 5696 ملی ایران قرار دارد. در این استاندارد هر دو نوع کلسیتی و دولومیتی مورد ملاحظه قرار می گیرد.
  3. سنگ های برپایه کوارتز: سنگ رسوبی با دانه های متوسط تا ریز که دارای حداقل 60 درصد سلیس باشد. گستره رنگ های آن از خاکستری روشن تا زرد و قهوه ای را شامل می شود. این دسته از سنگ ها که براساس درصد سیلیس آزاد، گروه بندی می شوند لازم است استاندارد ASTM C616 یا 14213 ملی ایران را رعایت نمایند که شامل گزینه هایی مانند درصد جذب آب، چگالی ، مقاومت فشاری و خمشی و مقاومت در برابر سایش می باشد.
  4. سنگ آهک (لایمستون): سنگ رسوبی که از دانه های ریز شنی از جنس کلسیت، فسیل ها یا قطعات پوسته تشکیل شده است. به دو صورت الیتی و دولومیتی وجود دارد و گستره رنگی از خاکستری روشن، برنزی تا قهوه ای روشن دارد. سنگ آهک تحت استاندارد ASTM C568 یا 5695 ملی ایران قرار دارد.
  5. تراورتن: سنگ رسوبی دارای سلول لایه ای و تا حدودی کلسیتی بلورین است که به طور عمده از چشمه های غنی مواد معدنی گرم یا سرد در محیط زمین شکل می گیرد.تراورتن به خاطر نرمی، تنوع رنگ و الگوهای رگه داری در بین طراحان مقبول است. اکثر ویژگی های تراورتن به خاطر منشا رسوبی و وجود منافذ و حفرات درون سنگ است که هیچ استاندارد محدودکننده ای در مورد اندازه یا تناوب این حفره ها وجود ندارد.اکثر سنگ های این گروه مقاومت سایشی پایینی دارند اما استحکام و تخلخل پذیری بالای آن شرایط کار در محیط اشباع و ارتفاع را فراهم می سازد. مقادیر حداکثر و حداقل الزامات فیزیکی تراورتن در استاندارد ASTM C1527 یا 13247 ملی ایران موجود می باشد.

در روش آزمون استاندارد سنگ های ساختمانی، آزمونه ها ممکن است به صورت مکعب، منشور مستطیل و یا هر شکل منظم دارای بعد حداقل 51 میلی متر مورد استفاده قرار گیرد.

افکار خود را به اشتراک گذارید